Arctic Challenge 2014 met 30 jaar oude Land Rover One Ten!

zondag 16 februari 2014
Thema's:  De klant vertelt

In het kader van het thema: "De klant vertelt" hebben we deze keer een fantastisch reisverslag van Wim Rohling en Wim Zwiers over hun reis naar het hoge koude noorden met hun 30 jaar oude Land Rover One Ten!
Van zaterdag 11 januari t/m 18 januari j.l. hebben we de Arctic Challenge 2014 gereden. Een uitdagende autorit van meer dan 5000 km(!) naar een bestemming boven de poolcirkel en weer terug. En dat in een 30 jaar oude Land Rover One Ten (1983). Een hele uitdaging dus met veel voorbereiding bij LR-METEOR in Weesp.
Vrijdag 10 januari worden we voor vertrek nog geïnterviewd voor radio en TV door RTVNH, zie video op hun website.
Zaterdag 11 januari rijden we om 8:30 een hal van een transportbedrijf in Lichtenvoorde binnen. Hier verzamelen alle teams zich en wordt nog een laatste check uitgevoerd door de organisatie. Na wat interviews en wat plichtplegingen voor de organisatie gaan we uiteindelijk om 12:18 van start. We hebben het eerste coördinaat gekregen en dat blijkt vlak bij Malmö, Zweden te liggen. Een kleine 700 km verderop dus.
In Malmö aangekomen krijgen we het volgende coördinaat, wat een kleine 1565 km verderop bleek te liggen, Lulea, ergens hoog in Zweden. Daar kregen we het laatste coördinaat van de trip eind punt, Muonio, boven de poolcirkel in Finland. Onderweg tijdens het laatste stuk staan er plotseling de twee teams van Intracare langs de kant van de weg. Wij meteen gestopt om te helpen, omdat we ervan uitgingen dat ze pech hadden. Bleken we precies op dat punt OP de Poolcirkel te staan! De teams van Intracare 1&2 hadden op ons gewacht om met ons op dit bijzondere punt een klein hartversterkertje te nuttigen.
In het donker komen we aan op het eindpunt van de eerste etappe, temperatuur buiten 29 graden onder nul. Hier zijn ook de activiteiten gepland, ijskarten, sneeuwscooters en genieten van de omgeving.
Voor een uitstapje naar het IJs hotel moest de auto weer gestart worden. Door de kou geen leven. De kachel had de motor wel verwarmd, maar de accu had niet voldoende kracht om de motor te starten. Iemand met startkabels kwam te hulp en had die even op de grond gelegd. Na 5 minuten, echt niet langer, braken ze gewoon door de kou. Met een start booster van het hotel liep hij meteen. We waren gelukkig niet de enige die dit accu probleem hadden. Toen we daags voor de terug reis de One Ten weer wilde starten weer te weinig kracht in de accu. Na 1,5 uur stand verwarming en de booster van het hotel liep hij weer.
Toen hebben we besloten hem niet meer uit te zetten. Het rijden in deze condities is een hele aparte ervaring. Buiten is het ruim 30 graden onder nul, binnen is het met warme motor en ventilator op max op middel hoogte rond de 3 graden boven nul maar bij de benen 17 graden onder nul.
Het vriest dus constant in de auto. Alles is ook bevroren, cola, red-bull, water, butagas eten echt alles. Buiten de auto een foto maken is ook lastig want de camera loopt vast, bevroren. Even de handschoenen uit doen resulteerde in ‘frost-bite’.  De terug weg liep door Finland en de eerste stop was Nurmes bij de Russische grens. De tocht erheen was adembenemend, een prachtige omgeving. Hier kregen we ook het coördinaat voor de volgende stop. Er zijn meerder wegen die naar Hamburg leiden 1800 km verder op.
Het was aan de teams zelf een plan te maken. Bv. via de Baltische staten, Helsinki – Talinn via Zweden, maar wij besluiten de kortste route te nemen. Dit is zeker niet de snelste maar dan hoeven we niet de hele nacht door te jakkeren. We gaan via Turku, Finland naar Stockholm, Zweden. Het is hier wat minder koud 24 graden onder nul en dat geeft ijskristallen pilaren naast de zon( zie foto). Een heel bijzonder gezicht. De laatste tolweg en veerboot van Rödby naar Puttgarten brengt ons weer in Duitsland. We komen redelijk goed binnen de tijd en met weinig km’s rond 17:30 bij het hotel in Hamburg.
Na een goed ontbijt de laatste etappe naar de finish in Eibergen.
Met een fakkel in de hand en ‘Highhway To Hell’ van AC-DC knallend uit de speakers rijden we de finish over. Daar worden we verrast door de teams van Intracare 1&2 met bloemen en een cadeau. Om 17:00 volgt dan de prijs uitreiking.
De eerste prijs die wordt uit gereikt is die van het meest economische rijden tijdens de hele rit, wie was het groenst! En dat waren wij!!! Het meest economische team. Daarna mochten we nogmaals het podium op voor de aanmoediging prijs. Daar wij het team waren die het meest heeft “geleden” van de omstandigheden.
Daarna volgt het eind klassement. Uiteindelijk worden we 7e overall. En dat in een auto van 30 jaar oud met een top van 120 en een verbruik van 1 op 6 ergo ZEER tevreden.
Al met al hebben wij , Wim en Wim, echt een fantastische week beleefd daar in het hoge koude noorden.

 



 
Reageer op dit item